أدار بن سيمون , Adar Ben Simon, סג"מ אדר בן סימון ז"ל

MURDERED PEOPLE STORIES

לקוח מ- Ynet קישור לכתבה: https://www.ynet.co.il/news/article/r1nirqbw6

סגן משנה אדר בן סימון שירתה כמפקדת מחלקה של טירונים בבסיס זיקים. בני משפחתה מספרים כי תמיד חלמה להיות לוחמת בצה"ל, ובהמשך אף הגשימה את החלום והפכה להיות קצינה.

בשבת בבוקר אדר התכתבה עם אחותה וסיפרה לה שמחבלים נמצאים בש"ג בבסיס. שחף (אחותה) מספרת: "אדר כתבה לי שיש מחבלים ואיזה פחד. פעם ראשונה שאני שומעת ממנה את המילים 'איזה פחד'. היא כתבה לי 'שחף, אני עם כדור בקנה'. שאלתי אותה 'יש לכם אזעקות?' היא ענתה 'איזה אזעקות? הטילים פה נופלים עליי, על מה את מדברת'. כתבתי לה 'אדר, מה איתך? תני לי אות, תכתבי משהו'. ההורים לא ידעו, זה היה מוקדם בבוקר, לא רציתי להלחיץ אותם. ואז בשעה 07:38 היא כתבה לי הודעה אחרונה: 'אנחנו בקרב יריות'".

יהי זכרה ברוך.

סג"מ אדר בן סימון ז"ל בת 20, נווה זיו

Second Lieutenant Adar Ben Simon, 20 years old, Neve Ziv

Second Lieutenant Adar Ben Simon served as the commander of a platoon of recruits at the Zikim base. Her family members say that always she dreamed of becoming a combat soldier in the IDF and later on fulfilled that dream and became an officer.

On Saturday morning(10/ 7), Adar texted her sister and told her that terrorists were at the base and that she was scared. Her sister said that it was the first time she heard the word 'fear' coming from Adar.

she replied, "what about you? Give me a sign, write something". The parents did not know, it was early in the morning, and I didn’t want to stress them. Then at 7:38 a.m., she sent me a last message: “We are in a shooting battle.”

Rest in Peace

اللفتنانت الثاني أدر بن سمعان، 20 عاما، نيف زيف

الملازم الثاني آدار بن سيمون قائدا لفصيلة من المجندين في قاعدة زيكيم. وتقول عائلتها إنه كان دائما حلما أن تكون جنديا في الجيش الإسرائيلي، ثم حققته وأصبحت قائدة.

في صباح يوم السبت (10/7) ، أرسلت أدار رسالة نصية إلى أختها وأخبرتها أن الإرهابيين كانوا في القاعدة وأنها خائفة. قالت شقيقتها إنها كانت المرة الأولى التي تسمع فيها كلمة "خوف" قادمة من أدار.

أجابت: "ماذا عنك؟ أعطني علامة، اكتب شيئا". لم يكن الوالدان يعرفان ، كان ذلك في الصباح الباكر ، ولم أرغب في الضغط عليهما. ثم في الساعة 7:38 صباحا، أرسلت لي رسالة أخيرة: "نحن في معركة إطلاق نار".